بعد از خواندن نامه فرزندان موسوی و کروبی فکر می کنم که اگر 25 بهمن در تظاهرات نباشم، ایرانی نیستم

بعد از 25 بهمن 89 تصمیم گرفتم که تو هیچ تظاهرات سکوتی شرکت نکنم. وقتی دیدم که مسئولان نظام خصوصا شخص خامنه ای در مقابل درخواست ها و تظاهرات های سکوت رفتاری مشابه کدو تنبل از خود نشان می دهند تصمیم گرفتم که تو هیچ تظاهراتی با برچسب سکوت شرکت نکنم و فقط به دنبال راه های بهتری باشم. حتی وقتی که جنبش سبز قرار تظاهرات 25 بهمن را گذاشت با وجود علاقه فراوان به آقایان موسوی و کروبی دلیلی برای حضور نداشتم. اما وقتی نامه فرزندان موسوی و کروبی رو خواندم واقعا لحظه ای فکر کردم که بالاخره باید از یک جایی شروع کرد. ضمن اینکه عاقبت لیبی و سوریه و ... رو هم دیدم و فهمیدم که تظاهرات حتما نباید با خشونت همراه باشد. من می آیم . دوستانم هم می آیند. می آییم که حقمان رو پس بگیریم. باید دوباره شروع کنیم.